uk
Personal Sportcoach
 
fullsizeoutput_1822.jpeg

Jonathan Rozema slaat tegenstander van Kops Gym KO in de eerste ronde tijdens VHV Boksgala 2018

Op 24 november 2018 werd de vijfde editie van VHV Boksgala weer gehouden in Sugar City. Een groots evenement waar mannen en vrouwen uit verschillende gewichtsklassen en van diverse professionele achtergronden het tegen elkaar opnemen in de ring. Maanden vooraf trainen de vechters intensief met professionele trainers om fit te worden voor dé wedstrijd van hun leven. Verdeeld over zo’n 12 wedstrijden van 3 rondes vechten ze hun eerste (kick-)boks wedstrijd in een zaal met 700 gasten in black tie aan dinertafels. Het was een avond vol spanning, gezelligheid en saamhorigheid. Het doel van het Boksgala was om zoveel mogelijk geld op te halen voor de Depressie Vereniging. 

 
Het Boksgala is geïnspireerd op het 'White Collar Boxing' concept uit de Londense City waar bankiers, artsen en advocaten zonder enige (kick)bokservaring het tegen elkaar opnemen in de ring voor het goede doel. De deelnemers van dit Boksgala hebben een vergelijkbaar profiel en nodigen hun achterban uit voor het dineren aan de tafels rondom de ring. Het Boksgala kon ook online worden gevolgd.

De eerste keer boksen voor de ogen van familie, vrienden en vele prominenten (o.a. Cor Hemmers van GLORY) uit de (kick-)bokswereld op een professioneel georganiseerd gala doet een beroep op de reactiecapaciteit en het zelfvertrouwen in een hoge stress situatie. Vanuit dat oogpunt hebben we de wedstrijd benaderd.

De nadruk tijdens de trainingen kwam daardoor in eerste instantie te liggen op stressmanagement en energiemanagement. Tijdens stressmanagement lag de focus op voetenwerk, gronden, aarden, aandacht en parasympaties ademen. Bij energiemanagement lag het accent op het in kaart brengen van de capaciteit, het vermogen en recovery van hart en longen. Met het conditietraining ging Jonathan zelf twee keer in de week aan de slag. Alles werd gemonitord met een hartslagmeter. Op basis van deze data werden trainingsmethoden bepaald en de training geoptimaliseerd.

Aangezien Jonathan in korte termijn klaar gestoomd moest worden, werden technieken, patronen en tactieken eindeloos in flow ingeslepen. Deze werden dan weer getest tijdens het sparren bij Boxing Gym ABOV Amsterdam o.l.v collegae Max en Murat. Daarnaast werd er bij Sports World Amsterdam gespard met Maxim Hartman die we aan het voorbereiden waren voor Boxing Stars. Maxim moest helaas voortijdig stoppen i.v.m. een blessure.

De kennisoverdracht op gebied van voeding ging via Monique de vriendin van Jonathan. We hebben gebruik gemaakt van het Precision Nutrition systeem. Dat werkte prima. Monique hield de laatste maanden iedere dag de balans bij en zorgde ervoor dat er op de juiste momenten het juiste werd gegeten en gedronken. Jonathan moest nog even 5 kilo afvallen voor de weging op de vrijdag voor de wedstrijd. Een dag later zat het er weer aan zonder energie- en krachtverlies.

Voor de wedstrijd heb ik Jonathan nog gevraagd hoe hij tijdens het gevecht gecoacht wilde worden. Hij gaf aan dat hij het prettig vond om te weten waar de pijn van zijn tegenstander zat en verder hoefde hij geen technische aanwijzingen. “Ik weet zelf wel wat ik moet doen”. Voor mij de bevestiging dat hij er klaar voor was. Als je als coach tijdens de wedstrijd nog moet vertellen wat de vechter moet doen dan ben je in mijn optiek te laat.

Je kunt je echter nog zo goed voorbereiden, hoe je reageert in het gevecht ondervind je pas op het moment dat het plaatsvind. Op dat moment kun je ook mooi het effect van de training waarnemen. A coaches paradise.

“OK we gaan ons visitekaartje afgeven GO!”. Jonathan kreeg binnen 10 seconden een klap precies op zijn oog. Hierdoor kon hij ongeveer een halve minuut niet goed 3D zien. Dit veroorzaakte even paniek maar Jonathan wist zich snel te hervinden. Een paar keer clinchen om tijd te winnen om te herstellen. Toen het zicht terug kwam nam Jonathan een paar stoten op de dekking en voelde dat deze hem niets deden. Dat was het moment dat de aanval werd ingezet en hij zijn tegenstander Alexander met een rechtse hoek zwaar KO sloeg.

Alexander heb ik na de wedstrijd nog gesproken. Hij voelde zich uitstekend. De ringarts had hem gecontroleerd en goed geïnformeerd over de gevolgen van een stoot tegen het hoofd en hoe daar naar te handelen. Dit kreeg hij mee op een A4. Goed en met zorg geregeld, zoals het hele Boks Gala.

Alle vechters zowel mannen als vrouwen van in de twintig tot halverwege zestig jaar oud vochten voor wat ze waard waren. Iedereen moest over zijn of haar eigen moment van onzekerheid heen stappen en heeft dat met verve gedaan. Niets anders dan respect voor deze strijders voor het goede doel. Dit heeft niet alleen een onvergetelijke avond opgeleverd maar ook nog eens meer dan €80.000,- voor de Depressie Vereniging.

In 2020 wordt dit (Kick)Boks Gala weer gehouden. Dat betekent dat je nog twee jaar kan trainen voor een onvergetelijke levenservaring.

Durf jij de bokshandschoen op te nemen?

Nu of nooit! Bel nu 06-45961636

 
IMG_8293.JPG

Zuidas Business Boxing 2019

'Mijn boksavontuur' door Stephanie van Oorschot, Psycholoog

Eind 2018 kwam de vraag of ik mee wilde doen aan een bokswedstrijd bij het Zuidas Business Boksen op 25 mei 2019. Een commitment van 4,5 maand lang 6 dagen in de week trainen. ‘Waarom niet?’ dacht ik. Een mooie manier om het onmogelijke in mezelf naar boven te halen; mijn eigen belemmeringen overwinnen. Maar deze mening werd door mijn omgeving niet altijd gedeeld.

Een bokswedstrijd roept heftige reacties op en ook ongevraagd advies van ‘coaches langs de lijn’. Advies wat niet verder gaat dan techniek, tactiek en afzeiken. Niet de coachingstijl die bij mij past. Om het onmogelijke uit mezelf te halen, wilde ik een coach die 100% in mijn hoek staat. De coach die mij dit kon bieden is Ronald Blauw. Hij bood mij deze kans en samen hebben wij het onmogelijke uit mij gehaald!

Ronald heeft een bijzonder talent; hij kijkt namelijk naar wat ik nodig heb op fysiek, mentaal en emotioneel niveau. En daar past hij de hele trainingsperiode op aan. Dit doet hij met een betrokkenheid die hij van het allereerste moment tot na de wedstrijd aan mij heeft gegeven.

  • Al vanaf de start had Ronald door wat ik kon. Zelfs voordat ik het zelf zag. Mijn neiging was om vooral te blijven hangen in wat ik niet kon. Deze mentaliteit heeft hij snel weten te keren door de focus te leggen op mijn kracht, in mijn geval mijn harde stoten. En op een speelse manier mijn leerpunten aan te pakken, zoals het snelle bewegen.
  • Ik vond het in het begin lastig om me over te leveren aan zijn kennis en ervaring. Als psycholoog die met jongeren werkt, heb ik meestal de regie. Nu moest ik die uit handen geven. Zeker in de eerste periode heb ik het Ronald lastig gemaakt met allerlei vragen. Want waarom moest ik eerst veel investeren in cardio? En wanneer gingen we met bokstechniek aan de slag? Met engelengeduld en humor wist Ronald door gerichte feedback mij tot rust te krijgen.Toen viel bij mij het kwartje. Ik moet Ronald vertrouwen in zijn expertise. Ik ben immers een beginneling op boksgebied.
  • Dit vertrouwen kon ik Ronald geven, omdat hij volledig betrokken was bij mijn traject. We deden dit echt samen. Uiteraard was ik degene die zelf na een week hard werken en 5 sporttrainingen op zaterdag weer naar de sportschool ging. Maar ik wist dat Ronald ook op afstand mijn resultaten monitorde en feedback zou geven op de training. Dit maakte dat ik me er nooit alleen in voelde staan.
  • Wat voor mij onbetaalbaar is, is het vertrouwen dat Ronald in mijn kracht had. Hij daagde mij constant uit op een positieve manier. Hij zorgde dat ik bij trainingen alles gaf en dat was vaak meer dan ik dacht. En nog voor ik doorhad dat ik iets te fanatiek werd, zorgde hij ervoor dat ik gas terugnam. Een van de meest bijzondere trainingen hierin was de stresstest. Na een paar maanden moest ik 3 rondes tegen Ronald boksen. De eerste sparringronde die ik maakte was onwijs spannend. Het incasseren van een stoot is echt wat anders dan tegen een pad aanslaan. Met respect heeft Ronald mij laten ervaren hoe het is om te incasseren, zoals een leverstoot. Ik doorstond de stresstest niet op techniek maar op mentaliteit; opgeven kwam niet bij mij op. Juist het uitdagen door respect en aanmoediging maakte dat ik aan het einde van het traject meer dan klaar was voor de wedstrijd.
  • En in het vertrouwen en respect dat Ronald je geeft, zit nu juist het grote talent van Ronald! Er zijn veel mensen die kunnen helpen bij je fysieke traject (cardio, kracht, techniek). Maar om in 4,5 maanden alles uit jezelf te halen om klaar te zijn voor een bokswedstrijd, vraagt om inlevingsvermogen van je coach. Hij moet aanvoelen hoe jij in elkaar zit; hoe werkt je lijf maar vooral hoe werkt je brein? En Ronald heeft laten zien dat hij dit tot in de finesse beheerst.
  • Zo was de mentale rust vinden oftewel het leren aarden, voor mij een belangrijke leerproces. Vooral tijdens het sparren, verloor ik de rust al snel. Dan liep ik in no time leeg qua energie. Maar nog erger dan verloor ik het overzicht en kwam er niet meer uit wat er in zat. Ronald had al snel door dat ik behoefte had aan reflectie op wat ik leer, niet alleen in de sport maar ook wat het deed met mij als mens. Door simpele aanwijzingen of oefeningen kon hij mij laten ervaren hoe ik een groeispurt kon maken door de rust in mezelf te vinden als de stress hoog werd. Essentieel in een bokswedstrijd. En wilde ik niet luisteren, dan zette Ronald humor in om mij te laten ontladen. Een effectief middel.
  • De wedstrijd was voor ons de kers op de taart. Door mensen met ervaring was ik gewaarschuwd dat een bokswedstrijd doodsangsten kan oproepen. De angst heb ik zeker gevoeld. Op de avond van de wedstrijd trok Ronald echter alles uit de kast om mijn rust naar boven te halen. Hij had een rustig en respectvol team, Bart en Erick, erbij gehaald. Zorgde dat ik de positieve vibe van de avond oppikte en dat de aandacht van mij werd weggehaald bij het belopen van de catwalk. Hoe geweldig was het om op deze manier gesteund de ring in te stappen. Ik had een waardige en pittige tegenstander met meer ervaring en 17 jaar jonger. Maar door onze geweldige voorbereiding kwam alles eruit waar we op getraind hadden. Ik heb de wedstrijd op punten verloren, maar voor mezelf een berg overwonnen.

Overwin jezelf. Bel nu 06-45961636

 

Het onmogelijke waarmaken

‘Kan ik niet’ ligt op het kerkhof en ‘Weet ik niet’ ligt er naast’. Laat je inspireren door een verhaal over geloof in eigen kunnen, passie en de moed om je hart te volgen tegen de stroom in.

Ken je die verhalen van mensen die tegen alle verwachtingen in prestaties leveren die door iedereen voor onmogelijk werden gehouden, behalve door de persoon zelf? In deze blog de succes bepalende mindset volgens personal sportcoach Ronald Blauw, met een inspirerend voorbeeld uit de praktijk bij Sports World Amsterdam.

Daar sta je dan, helemaal alleen. Niets of niemand wijst je er op dat je zult bereiken wat je voor ogen hebt. Maar alles in je zegt dat je het wel kan. Je bent er stellig van overtuigd en je wilt het zo ontzettend graag.

Dit is het verhaal van Elaine Dinnie. Een gepassioneerde (vecht)sporter in hart en nieren. Ze liep een hernia op door een val tijdens het beoefenen van karate in 2007. Door de pijn kon ze niet langer dan 1 uur zitten. Haar wereld stortte in. Ze kon niet meer werken, de stad in om boodschappen te doen of bijvoorbeeld naar de bioscoop. Sporten kon ze helemaal wel vergeten.

Medisch specialisten, chiropractors en fysiotherapeuten konden geen uitkomst bieden. Ze kreeg het advies om vooral niet te gaan sporten. Het vechtersbloed kruipt echter waar het niet gaan kan. De zwarte band karate voelde dat haar lichaam sporten nodig had en beter zou maken. Na 5 jaar in pijn te hebben geleefd was ze ten einde raad en besloot ze om met een personal trainer aan de slag te gaan.

Elaine koos voor personal sportcoach Ronald Blauw, aangezien hij ook een vechtsport achtergrond heeft. In Ronald had ze ook een medestander gevonden omdat hij er in gelooft dat je altijd een kans hebt. Samen formuleerden ze de ambitieuze doelstelling: optimaal herstel en maximaal sporten. Ronald ontwierp het plan daarvoor.

Ze begonnen met krachtraining van de kleine spiergroepen van de core. Er werd gefocust op wat mogelijk was en dat werd uitvergroot. Daarna werden de grotere spiergroepen erbij opgepakt. Binnen 3 maanden leidde dit tot een aanzienlijke pijnvermindering en toename van haar kracht en het vertrouwen in de toekomst.

Training van de kinetische ketens moest uiteindelijk leiden tot het weer oppakken van karate. De krachttraining werd daarop afgestemd. Na een half jaar testen ze de belastbaarheid op het trapkussen. Te vroeg, maar na een jaar kon een voorzichtig begin worden gemaakt met training van kickboks technieken op de trap- en stootkussens.

Ondertussen was Elaine zo sterk geworden dat ze naast de training nog ‘even’ de Fitness Challenge van haar werk als uitdaging oppakte. Deze won ze na een slopend jaar op overtuigende wijze. Het prijzengeld heeft ze gedoneerd aan het World Food Programme. Uiteindelijk was Elaine na twee jaar totaal pijnvrij en weer maximaal aan het trainen in kracht- en vechtsport. Karate heeft ze ingeruild voor haar nieuwe passie kickboksen.

Elaine: “It certainly was a battle to get me where I am now. Winning the fitness challenge was a big deal as it had shown how far that I had come. It also tought me a lesson about my limits. Next weeks I am using my training to coach the Maasae in Tanzania”.

Ronald: “Het leven geeft je de ervaring die je nodig hebt om je te ontwikkelen. Die ervaring kun je opdoen op plaatsen waar het pijn doet. Ieder mens levert wel een gevecht tegen een bepaalde pijn. Het zwaarste en meest pijnlijke gevecht wat ik heb geleverd was tegen mezelf. Dat gevecht heb ik op TKO verloren. Het is echter de grootste overwinning en meest waardevolle les uit mijn leven. Door die ‘gouden’ ervaring, empathie en mijn sociaal sensitiviteit kan ik me goed inleven in ‘de mens’ achter de sporter. Als mens ontmoet ik daar de ander met zijn of haar dieper gelegen behoeften.

Elaine had behoefte aan hoop en steun. Hoop heb ik haar gegeven door haar te laten inzien en voelen dat je altijd een kans hebt en dat je altijd iets kunt leren waardoor je sterker uit de strijd komt. Steun heb ik haar gegeven door samen met haar verder als ‘Team Blauw’ de strijd aan te gaan.

Dat was bij tijd en wijle een ware fysieke en emotionele veldslag. Er zijn van die momenten dat alles tegenzit zoals terugval, een gescheurde biceps, overbelasting van andere spieren, heftige krampen, grote stress op het werk en in de familie, verbouwingsproblemen en slapeloze nachten. Dat zijn de momenten waarop duidelijk wordt hoe het met de motivatie is gesteld.

Elaine sloeg geen training over. Op de vraag: ”Kun je trainen?” was het antwoord steevast “Ja, trainen maakt me beter, ik kan het voelen”. Ik heb drie keer meegemaakt dat ze meer dood dan levend de trap op kwam en na de training op de grond ging liggen en acuut in slaap viel. Dat zegt alles over haar vastberadenheid, discipline, doorzettingsvermogen en focus. Mede hierdoor heeft ze haar doel gerealiseerd.

De hernia zit er nog, daar konden we niets aan veranderen. We hebben onderzocht wat ze wel kon doen. Ze heeft daarbij haar grenzen verkent, verlegd, bereikt en geaccepteerd. Tijdens het proces heeft ze leren omgaan met de tegenslagen die op haar pad kwamen en daardoor is haar zelfvertrouwen enorm toegenomen. Deze ‘gouden’ ervaring geeft ze als lerares nu door aan anderen die het nodig hebben. Inspirerend.

Ook al lijkt je situatie nog zo uitzichtloos, je hebt altijd kans op succes als je actie onderneemt. Wanneer je net als Elaine bezield bent met het realiseren van je doel, dan raak je gemotiveerd om actie te ondernemen. Het gevolg daarvan is dat je nog meer geïnspireerd en gemotiveerd raakt om verdere actie te ondernemen. De cirkel is rond. Ben je niet geïnspireerd, onderneem dan actie richting je doel. Het maakt niet uit wat,

DOE IETS”.