uk
Personal Sportcoach
 

Het onmogelijke waarmaken

Team Blauw.jpg

‘Kan ik niet’ ligt op het kerkhof en ‘Weet ik niet’ ligt er naast’.

Laat je inspireren door een verhaal over geloof in eigen kunnen, passie en de moed om je hart te volgen tegen de stroom in.

Ken je die verhalen van mensen die tegen alle verwachtingen in prestaties leveren die door iedereen voor onmogelijk werden gehouden, behalve door de persoon zelf? In deze blog de succes bepalende mindset volgens personal sportcoach Ronald Blauw, met een inspirerend voorbeeld uit de praktijk bij Sports World Amsterdam.

Daar sta je dan, helemaal alleen. Niets of niemand wijst je er op dat je zult bereiken wat je voor ogen hebt. Maar alles in je zegt dat je het wel kan. Je bent er stellig van overtuigd en je wilt het zo ontzettend graag.

Dit is het verhaal van Elaine Dinnie. Een gepassioneerde (vecht)sporter in hart en nieren. Ze liep een hernia op door een val tijdens het beoefenen van karate in 2007.

Door de pijn kon ze niet langer dan 1 uur zitten. Haar wereld stortte in. Ze kon niet meer werken, de stad in om boodschappen te doen of bijvoorbeeld naar de bioscoop. Sporten kon ze helemaal wel vergeten.

Medisch specialisten, chiropractors en fysiotherapeuten konden geen uitkomst bieden. Ze kreeg het advies om vooral niet te gaan sporten. Het vechtersbloed kruipt echter waar het niet gaan kan. De zwarte band karate voelde dat haar lichaam sporten nodig had en beter zou maken. Na 5 jaar in pijn te hebben geleefd was ze ten einde raad en besloot ze om met een personal trainer aan de slag te gaan.

Elaine koos voor personal sportcoach Ronald Blauw, aangezien hij ook een vechtsport achtergrond heeft. In Ronald had ze ook een medestander gevonden omdat hij er in gelooft dat je altijd een kans hebt. Samen formuleerden ze de ambitieuze doelstelling: optimaal herstel en maximaal sporten. Ronald ontwierp het plan daarvoor.

Ze begonnen met krachtraining van de kleine spiergroepen van de core. Er werd gefocust op wat mogelijk was en dat werd uitvergroot. Daarna werden de grotere spiergroepen erbij opgepakt. Binnen 3 maanden leidde dit tot een aanzienlijke pijnvermindering en toename van haar kracht en het vertrouwen in de toekomst.

Training van de kinetische ketens moest uiteindelijk leiden tot het weer oppakken van karate. De krachttraining werd daarop afgestemd. Na een half jaar testen ze de belastbaarheid op het trapkussen. Te vroeg, maar na een jaar kon een voorzichtig begin worden gemaakt met training van kickboks technieken op de trap- en stootkussens.

Ondertussen was Elaine zo sterk geworden dat ze naast de training nog ‘even’ de Fitness Challenge van haar werk als uitdaging oppakte. Deze won ze na een slopend jaar op overtuigende wijze. Het prijzengeld heeft ze gedoneerd aan het World Food Programme.

Uiteindelijk was Elaine na twee jaar totaal pijnvrij en weer maximaal aan het trainen in kracht- en vechtsport. Karate heeft ze ingeruild voor haar nieuwe passie kickboksen.

Elaine: “It certainly was a battle to get me where I am now. Winning the fitness challenge was a big deal as it had shown how far that I had come. It also tought me a lesson about my limits. Next weeks I am using my training to coach the Maasae in Tanzania”.

Ronald: “Het leven geeft je de ervaring die je nodig hebt om je te ontwikkelen. Die ervaring kun je opdoen op plaatsen waar het pijn doet. Ieder mens levert wel een gevecht tegen een bepaalde pijn. Het zwaarste en meest pijnlijke gevecht wat ik heb geleverd was tegen mezelf. Dat gevecht heb ik op technisch KO verloren. Het is de grootste overwinning en meest waardevolle les uit mijn leven. Door die ‘gouden’ ervaring, empathie en mijn sociaal sensitiviteit kan ik me goed inleven in ‘de mens’ achter de sporter. Als mens ontmoet ik daar de ander met zijn of haar dieper gelegen behoeften.

Elaine had behoefte aan hoop en steun. Hoop heb ik haar gegeven door haar te laten inzien en voelen dat je altijd een kans hebt en dat je altijd iets kunt leren waardoor je sterker uit de strijd komt. Steun heb ik haar gegeven door samen met haar verder als ‘Team Blauw’ de strijd aan te gaan.

Dat was bij tijd en wijle een ware fysieke en emotionele veldslag. Er zijn van die momenten dat alles tegenzit zoals terugval, een gescheurde biceps, overbelasting van andere spieren, heftige krampen, grote stress op het werk en in de familie, verbouwingsproblemen en slapeloze nachten. Dat zijn de momenten waarop duidelijk wordt hoe het met de motivatie is gesteld.

Elaine sloeg geen training over. Op de vraag: ”Kun je trainen?” was het antwoord steevast “Ja, trainen maakt me beter, ik kan het voelen”. Ik heb drie keer meegemaakt dat ze meer dood dan levend de trap op kwam en na de training op de grond ging liggen en acuut in slaap viel. Dat zegt alles over haar vastberadenheid, discipline, doorzettingsvermogen en focus. Mede hierdoor heeft ze haar doel gerealiseerd.

De hernia zit er nog, daar konden we niets aan doen. We hebben onderzocht wat ze wel kon doen. Ze heeft daarbij haar grenzen verkent, verlegd, bereikt en geaccepteerd. Tijdens het proces heeft ze leren omgaan met de tegenslagen die op haar pad kwamen en daardoor is haar zelfvertrouwen enorm toegenomen. Deze ‘gouden’ ervaring geeft ze als lerares nu door aan anderen die het nodig hebben. Inspirerend.

Ook al lijkt je situatie nog zo uitzichtloos, je hebt altijd kans op succes als je actie onderneemt. Wanneer je net als Elaine bezield bent met het realiseren van je doel, dan raak je gemotiveerd om actie te ondernemen. Het gevolg daarvan is dat je nog meer geïnspireerd en gemotiveerd raakt om verdere actie te ondernemen. De cirkel is rond.

Ben je niet geïnspireerd, onderneem dan actie richting je doel. Het maakt niet uit wat,

DOE IETS”.

Ronald Blauw

 

 

 Terug
Geplaatst: 22-06-2015 10:09:03

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Reactieformulier